تمرین نه تنها باعث بهتر شدن وضعیت انگشتها بر روی ساز وشناخت بیشتر نسبت به اثری که قصد اجرای آن را دارید ، می شود بلکه تکرار آن نیز ، در شما ایجاد نوعی عادت به نواختن می کند.مهمترین هدف تمرین ، حرکت درست واصولی انگشتها بر روی ساز وسرعت دادن به آنهاست.برای دستیابی به این هدف باید روند آموزش وانتقال آموخته ها از مغز به انگشتان ، درست واساسی انجام شود.

اگر بدن شما هنگام تمرین کردن ، رها ودر وضعیت مناسب قرار گرفته باشد، فراگیری بسیار آسان وانتقال آموخته ها به راحتی اتفاق می افتد.

یک بدن کاملا آزاد جزء جدایی ناپذیر از تمرینهاست واشتباهات زمانی رخ می دهند که جسم از این حالت خارج شده باشد.

اگر شما در حین اجرای یک قطعه به اشتباهاتی که ممکن است انجام دهید بیندیشید واز قسمتهای دشوار هراس داشته باشید ، اشتباه حتما به وقوع می پیوندد، زیرا در پروسه انتقال ، مانع ایجاد می شود. بنا براین باید همیشه میان جسم وروح شما تعادل برقرار باشد.ترس ونگرانی از اشتباهات ، نتیجه تمرینهای نادرست وبی پایه است.تمرینهای بدون تفکر وبیهوده باعث عدم اعتماد به نفس می شود وعواقب بسیار جدی وغیر قابل جبران به همراه خواهد داشت.نوازنده ای که تمرینهای  طولانی ، یکنواخت وبی برنامه انجام دهد ، خود را بی جهت به مشکل می اندازد. توجه به نتایج نا گوار این کار ، تمرین ها را آنقدر ادامه میدهد تا به نقطه ای می رسد که احساس می کند قادر به نواختن نیست وبا خود می اندیشد که هر گز نوازنده خوبی نخواهد شد.دردهای عضلانی وروحی به سراغش می آیند ونومیدی آزارش میدهد.

تمرینهای تکنیک ومطابق با قدرت نوازندگی ، رپرتوآر متنوع وداشتن برنامه مشخص ، انرژی تان را برای نواختن قطعه افزایش میدهد واعتماد به نفس را به شما باز میگرداند.

باید با صداقت واراده استوار ، تمرینهای کهنه وبی نتیجه را کنار گذاشت وتمرین هایی بر حسب علاقه ، تنوع ودرجه دشواریشان انتخاب کرد وبا برنامه مشخص واصولی به انجام آنها پرداخت.

مهدی عاشوری(بردیا)

09303900305

BardiaAshoori@yahoo.com

 

 

 

 

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *